Squeeze the trigger

In mijn hele afvalbewustwordingsproces vond ik dat ik letterlijk niet meer stil kon blijven zitten. Ik bestelde een gratis prikker bij Wijkhelden en ging ietwat beschroomd naar buiten. Ik dacht dat ik gepest zou worden door pubers of dat mensen dachten dat ik een taakstraf deed. Ik zorgde ervoor dat ik hippe kleren aan had, zodat ik niet voor geitenwollensok kon worden uitgemaakt. En ik zette keihard gangsta-rap op om mezelf meer zelfvertrouwen te geven. “Everybody got choices” rapte E40 en ik was het daarmee eens. “Ever told on a nigga? (nope). Ever squeezed a trigger? (yup). Ever set a nigga up? (nope)”. Bij mijn zijn de keuzes wel iets van andere aard, maar ik groeide dan ook op met mensen met namen als Tjamme en Hennie in plaats van met Suga-T en D-shot.

‘Choices’ uit American Honey, een superlange filmhuisfilm die indruk maakte, ondanks dat ie eigenlijk veelstente saai was

new-yorks-hip-hop-circa-1970s-80s-5    ik-pony.jpg  p01br0t1.jpg

V.l.n.r. – de jeugd van E40 zoals ik ‘m me voorstel;   – mijn jeugd die niet zo street is, al zie ik gelijkenissen met mijn pony en de pony van de mevrouw van Die Antwoord;    – de mevrouw van Die Antwoord die haar pony van mij gekopieerd heeft. 

Ietwat beschroomd prikte ik mijn eerste afval, maar al snel voelde ik me op mijn gemak. Het viel me op dat ik veel-knikjes-met-heel-veel-uitdrukking kreeg : een mix van dankbaarheid en een ”Oh, wat erg dat dit nodig is he?!” blik. In een zijstraat ontdekte ik de Alcoholiste van ’t Bankje. Deze vrouw haalt kleine flesjes wijn uit de Jumbo en drinkt ze op op een bankje. Ze complimenteerde mij voor het afvalprikken en we raakten aan de praat. Ze had een naam en een leeftijd. Ze voelde zicht niet thuis op de wereld. Toen ik wegliep, dacht ik: “Mensen die depressief of angstig zijn, snappen de wereld gewoon te goed”. Ik bedoel, het ene moment wordt je uit het baarmoederkanaal gelanceerd zonder dat je daarom gevraagd hebt en 30 jaar later moet je jezelf overeind houden met Brené Brown en boekjes over Hygge, Lakom en Ikigai (oftewel: hoe stop ik ermee zo’n tobber te zijn op z’n Deens/Zweeds/Japans).

boeken

Eén pot helpend nat

Het is me ook wel ingewikkeld hoor, leven.  Sociale codes, sociaal ongemak, aardig moeten doen maar ook boos moeten kunnen worden, je grenzen aangeven maar ook weer flexibel moeten zijn, meebuigen als een rietstengel maar ook op je strepen gaan staan met de technieken in je hoofd die je hebt geleerd op een cursus ”Op je strepen staan” van een mevrouw die niet zo geslaagd is in het leven, maar wel een leuke cursus heeft verzonnen nadat ze inspiratie opdeed uit de Libelle, die wordt aangekocht door werkgevers van grote bedrijven, zodat ze hun werknemers kunnen sussen met het idee dat ze iets te zeggen hebben terwijl dat een illusie is in deze corporale geldgedreven wereld (het systeem werkt met gekleurde strepen waar je op moet gaan staan, informatie aan te vragen via trashworksmail@gmail.com).

Soms denk ik: wat is dit een verrotte wereld. Zoveel geweld, misbruik, fraude, oorlog, honger, misdaad, leugens, ecocide, genocide, corrupte banken, verkrachting, vermiste meisjes in Nigeria, aanslagen in Sri Lanka, mensenrechtenschendingen in West-Papua, gemene bazen, droogte, ijsberen met onvrijwillige killerbody’s vanwege te weinig vis, verdwijnend regenwoud, bonussen voor CEO’s, mandarijnpartjes per stuk in plastic verpakt, de doodstraf, verdwenen Mexicaanse studenten, loverboys, knoflookolijven en een zekere politicus die superrare dingen zegt maar ik zeg niet wie (lavendel)(ik spreek me niet graag politiek gekleurd uit, omdat ik toegankelijk wil zijn voor iedereen)(maar zij/hij/het maakt het wel erg bont)(maar ik zeg dus niet wie ik bedoel)(uil van Minerva). Aan de andere kant heeft de mensheid het aardig gefikst, met z’n gebouwen, electriciteit, democratie, zilveren eetbare bolletjes voor op cupcakes, het Zalando-retour systeem, mensenrechtenactivisten, David Attenborough, mensen die koken voor de zieke buurvrouw, vaders die van hun kinderen houden, vrouwengroepen die elkaar empoweren, rangers die met gevaar voor eigen leven olifanten beschermen, politiek activisten die zich uitspreken ondanks dat ze in de gevangenis kunnen komen, perzikjes van Haribo, koffie, duurzame kleren, Instagram, Waterfalls van TLC, een moshpit bij The Thermals, gemengde huwelijken en de beschermde koraalriffen rondom Raja Ampat.

raja-ampat-diving-project-7153-1400x500

Enfin, ik was dus on the streets, prikkend like a B*tch.Na een tijd afvalprikken kon ik op basis van vooroordelen een aantal afvalproducerende groepen onderscheiden:

5 op vooroordelen gebaseerde afvalwerpers:

  1. Op basis van de Redbull-blikjes, vuurwerk en chipszakken: pubers
  2. Op basis van bierblikken, fritebakjes, aanstekers en sigarettenpakjes: slonzige mannen met weinig aandacht voor leefstijl
  3. Op basis van zakdoekjes en anta-flu papiertjes: verkouden mensen
  4. Op basis van chocolade-, ijs-, snoepverpakkingen en maandverband: ongestelde vrouwen
  5. Op basis van gratis Jumbo-koffiebekertjes en lepeltjes, broodzakken en saladebakjes: snaaiers

Wat hiertegen te doen? In ieder geval: prikken en documenteren in de Litterati-app, zodat er wereldwijd meer zicht komt op zwerfafval. Bedrijven sjoemelen namelijk een beetje met zwerfafval getallen, zodat ze op hun luie bedrijfskonten kunnen blijven zitten. Burgerdata zijn dus nodig! Statiegeld op blikjes lijkt me enorm goed, maar politiek wil dat helaas niet lukken – staatssecretaris Stientje van Veldhoven heeft deze maand gezegd dat ze dit niet gaat invoeren. Dan moet je misschien pubers voorlichten over het feit dat ze al stijf staan van de hormonen, dus niet extra hoeven toe te voegen met Red Bull. Speciale mannenvuilnisbakken maken waar, als je er blikjes bier ingooit, een plaatje van Kim Holland uit komt. Ongestelde vrouwen een menstruatiecup en gratis in papier verpakte chocolade sturen lijkt me ook een valide plan. En verkouden mensen: zo’n Anta Flu papiertje past best in je zak. Had mijn opa vroeger ook altijd. Kleverige Anta Flu’tjes, left-over papiertjes en een enkel half verpletterd Marsje dat héérlijk smaakte.

Op het veld met het speeltuintje bij mij in de buurt prikte ik megaveel. McDonalds-afval, lege wietzakjes, pakken drinken, snoeppapier, plastic tassen en blik blik blik. Het gekke is: ik zie in dit park nooit een kind. Ik neem er wel eens excuus-kinderen mee naartoe, zodat ik kan schommelen. Ik heb er ook verstoppertje gespeeld en toen vond ik, nadat ik een half uur driedubbel geklapt in een speelhuisje had gezeten en daarna binnen 5 seconden was gevonden vanachter een boom, omdat mijn mouwen aan beide kanten uitstaken, vooral dat er meer verstopplekken voor grote mensen moeten komen. Ook voor als de oorlog uitbreekt. Maar ik vind dus ook dat kinderen meer buiten op straat moeten spelen. Maar misschien zijn er gewoon heel weinig kinderen. 1,78 gemiddeld per vrouw. Dat speelt lastig verstoppertje.

Na een klein uur had ik een vuilniszak vol. De vuilnisbak was daar heel tevreden over, zoals je hieronder ziet.

Dit patroon zou zich herhalen over de komende weken. Ook al lijkt de buurt schoon, er is gewoon altijd wel wat TE ZEIKEN, ik bedoel: te prikken. Het is leuk en verslavend werk, maar het heeft een keerzijde. Ik let nu óveral op afval en het ligt ook echt óveral. Ik wil eigenlijk constant van mijn fiets springen om het afval op te rapen, maar dat wil ik ook weer heel erg niet. Het maakt de zeikerd in me los. Als ik een blikje in het gras zie liggen trek ik een heel zuur oude mannetjes gezicht in de hoop dat iedereen dat ziet en denkt: we moeten nú stoppen met afval weggooien. Soms bespied ik pubers vanuit mijn raam om te kijken of ze niks weggooien, maar ik weet ook dat iets zeggen als ze iets weggooien ook erg moeilijk is. Ik heb het één keer gedaan, in mijn dorp in Friesland. Twee mannen stonden met hun auto geparkeerd in de dorpsstraat. De deur ging open en ze gooiden handenvol afval naar buiten. “Zouden jullie dat niet even weggooien?” zei ik. “Oh oh, ja, we gooien het al weg hoor, anders is het zo zielig voor de zeehondjes, weeeh”, zeiden deze mannen van een jaar of 50 en lachten mij volle bak uit. Ik vond dat heeeeeel vervelend en moest meteen 10 boeken over Hygge en Lagom lezen om weer in balans te komen. Ik vind burgerlijke aanvaringen sowieso heel vervelend, bijvoorbeeld uitgescholden worden door een oud vrouwtje als ik supervoorzichtig op de stoep fiets. ‘De stoep is om op te lopen, JA”. Vreselijk.

oznor        tenor

Verdachte pubers               Mijn boze oude mannetjes gezicht 

Maar goed, uiteindelijk vind ik afvalprikken echt te gek. Je bent buiten, je hebt een doel, je leeft even op straat (ik hou heel erg van straatleven, al ben ik er nooit), je doet een goede daad, je leert je buurt kennen, je maakt praatjes en je beweegt. En soms vind je regelrechte kunstwerkjes.

Twee vogeltjes van een gecrusht stuk dop

Zie, daar ligt een olifantenslurfje op de stoep!

vaasje

Je mag ook altijd een bloemtje meenemen van de Straat. Ik stop die in zelfgemaakte vaasjes van strandafval

Dus: ever squeezed a trigger? YUP. Van m’n afval-gun! En nu jullie!

fbt  Hero - kopie

PS Ter street-spiration hier nog paar clipjes: 1. Keniaanse slum-art A ; 2. Keniaanse slum-art B; 3. een Indiase straat-rap; 4. Pakistaanse vrachtwagenkunst; 5. een jongetje uit Kenia dat een fantastische auto heeft gemaakt (ik ben groot fan van kinderen die speelgoed maken van hetgeen er in eigen omgeving ligt); 5. Japanse straatmode

Auteur: Elza

I find stuff on the beach and I make stuff of it. This project I have called TrashWorks. I combine these beautiful plastic soup materials with images from vintage magazines. I photograph everything I make and than destroy the image to use all the materials again, so it's sort of a twice-recycling-method. I really enjoy it and I'm very much in love with all my pieces of trash.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s